ភ្នំពេញ : សង្វេគពីទិដ្ឋភាពទីជម្រក
កូនខ្ទមស្លឹកត្នោតក៏តូច នៅក្រោមដើមរុក្ខជាតិ
នៅលើទីទួលជនបទភូមិដូង ឃុំក្បាលត្រាច ស្រុកក្រគរ ខេត្តពោធិ៍សាត់
ក៏មានការបញ្ជាក់ឲ្យដឹងថា
នេះហើយជាទីជម្រករបស់ជំនួយការស្មៀនឃុំ ក្បាលត្រាច
ដែលទើបនឹងមច្ចុរាជនៃមេរោគជំងឺមហារីកភ្នែកផ្តាច់សង្ខារ
ចាកលោកចោលកូនប្រពន្ធ រស់នឹងភាពក្រីក្រ
ទាំងសូម្បីប្រាក់ធ្វើបុណ្យសពក៏គ្មានផង។
មុននេះគ្រាដែលជំនួយការស្មៀនឃុំកម្សត់ទ្រព្យនៅមានដង្ហើប
ពីបណ្តាញផ្សព្វផ្សាយសង្គម
ដែលបង្ហាញពីរូបភាពគេងទ្រាំការឈឺចាប់នឹងជំងឺមហារីកភ្នែកនៅលើគ្រែក្នុងខ្ទមកម្សត់នោះ
ក៏មានសាររៀបរាប់ថា
«លោកពូជាជំនួយការស្មៀនឃុំម្នាក់នៅឃុំក្បាលត្រាច
កំពុងរងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង
ដោយលោកពូមានជំងឺមហារីកនៅត្រង់ភ្នែកធ្វើឲ្យគាត់ពិបាកក្នុងការរស់នៅ
និងសម្រាន្តព្រោះភ្នែកធ្វើទុក្ខ និងចេះតែរីកធំទៅៗ
ជីវិតគាត់គឺអស់សង្ឃឹមហើយព្រោះគ្រួសារក្រ
ហើយខ្លួនឈឺធ្ងន់រងចាំតែសេចក្តីស្លាប់ប៉ុណ្ណោះ
មិនដឹងទៅរករកពេទ្យឬទេវតាណាជួយទេបើកន្លែងណាក៌ដោយត្រូវការតែទេវតាប្រាក់»។
ពេលនេះបន្ទរនឹងសម្តីរៀបរាប់ពីសម្តីស្រ្តីជាប្រពន្ធ ស្មៀនឃុំ
ទទួញដង្ហើយដោយពាក្យក្តុកក្តួលថា៖ «បងប្អូនជួយខ្ញុំប្តីខ្ញុំផង។
ខ្ញុំក្រីក្រណាស់ សូម្បីតែផ្ទះក៏គ្មាននៅដែរ
នៅតែក្នុងកូនខ្ទមស្លឹកត្នោត ដំបូងនឹងជញ្ជាំងរហែកធ្លុះធ្លាយ
ហើយពេលនេះប្តីក៏ឈឺទៀត គ្មានប្រាក់ព្យាបាលគាត់ទេ
មានតែសង្ឃឹមលើបងប្អូនសប្បុរសធម៌ជួយទេ»។
បុរសវ័យចំណាស់ឈ្មោះ ឡឹក សុខឿន ដែលអះអាងថា
ជាជំនួយការស្មៀនឃុំក្បាលត្រានោះ
លោកក៏ធ្លាប់បានរៀបរាប់មុនផុតដង្ហើមផងដែរថា៖ «ជីវិតចុងក្រោយ
ដែលមុនគាត់ឈឺនេះខ្ញុំខំប្រឹងប្រែងបម្រើរាស្ត្រដោយស្មោះត្រង់
និងជួយជ្រុំជ្រែងប្រជាពលរដ្ឋមូលដ្ឋានមិនឲ្យអាក់ខានឡើយ។
ប៉ុន្តែពេលខ្ញុំឈឺអត់មាននរណាជួយខ្ញុំបានទេ
បានត្រឹមតែគេជញ្ជក់មាត់អាណិតហើយដើរហួសប៉ុណ្ណោះ»។គ្រាកំពុងត្រដររស់រងការឈឺចាប់ពីជំងឺដ៏កំណាចនេះ
ជំនួយការស្មៀនឃុំដ៏កម្សត់រូបនេះក៏ពោលទៀតថា
«ខ្ញុំស្លាប់ទៅមិនស្តាប់ទេ
ប៉ុន្តែកូនៗនៅរៀនវារំពឹងតែខ្ញុំជាងម្តាយវា
ព្រោះប្រពន្ធខ្ញុំគេមិនសូវពូកែទេ មិនដឹងធ្វើអីកើតទេ
តើអានាគតវាទៅជាយ៉ាងណា អត់ពីខ្ញុំ »។
យ៉ាងណាសង្ខារលោកតាជំនួយការស្មៀនឃុំ ក្បាលត្រាច
ដែលបានបម្រើរាស្រ្តីក្នុងឃុំជាង ៣៧
សល់ទ្រព្យត្រឹមតែខ្ទមស្លឹកនឹងដីមួយដុំសង់ជម្រកនោះ
ក៏ត្រូវបានប្រពន្ធលោកតា បញ្ជាក់ប្រាប់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
នៅរសៀលថ្ងៃទី១០ មីនានេះថា៖ «ប្តីខ្ញុំគាត់បានស្លាប់ហើយ។
ស្លាប់នៅវេលាម៉ោង ១២ ថ្ងៃត្រង់នេះ»។
លោកយាយ ឃឹម ផល ជាភរិយាសព ដែលពោលថា
«ប្តីខ្ញុំធ្វើការជាជំនួយការស្មៀនឃុំនេះ ជិត ៤០
ឆ្នាំមកនេះគ្មានសល់ទ្រព្យទេ
លុះពេលឈឺក៏គ្មានប្រាក់ព្យាបាលដែរ។
តែពេលនេះគាត់ស្លាប់ចោលកូនប្រពន្ធរស់ក្នុងជីវភាពក្រីក្រនេះហើយ»។
លោកយាយប្រាប់ថា៖ «ប្តីខ្ញុំឈ្មោះ ឡឹក សុខឿន អាយុ ៦០ឆ្នាំ
និងមានកូនចំនួន ៣ នាក់នៅរៀនហើយពេលនេះគាត់ទៅចោលពួកខ្ញុំហើយ
ទាំងប្រាក់ធ្វើបុណ្យសពគាត់ក៏គ្មានផងពេលនេះ»៕
Reviewed by share
on
March 12, 2017
Rating:
